Een collega gaf me een dichtbundel die een vriendin van hem had geschreven. Geen auteur die ik kende, of wier werk op mijn ‘te lezen’ lijst stond. Maar het was een dun bundeltje, met een vrolijk omslag en geinige woordspelingen,
#2xLezen Galerij Mastodon
Op Mastodon verzamel ik teksten die je op twee manieren kunt lezen. Vaak zijn dat nieuwskoppen of reclameslogans, soms ook ad hoc mededelingen. Zulke dubbelzinnige teksten kunnen natuurlijk niet ontbreken op een site als Verzameldezinnen.nl. Onderstaande selectie is tot stand
#DeZinVanHetBoek 2025 Jaaroverzicht
Dit is het zevende jaar van #DeZinVanHetBoek. You know the drill, zou ik haast zeggen. Wanneer ik een boek gelezen heb, kies ik daaruit de zin die naar mijn idee het beste de belangrijkste boodschap van het boek uitdrukt, of
The Restaurant at the End of the Universe – Recensie
Ongelooflijk, zoveel nieuwe dingen als ik ontdek tijdens het herlezen van deze trilogie in vijf delen. Nou ja, ontdekken kan ik het niet echt noemen, aangezien ik niet de eerste ben die dit leest. Maar ik merk nu hoeveel van
Misschien wil je dit zeker weten lezen (recensie)
Het klinkt altijd wat dwingend: Must read! Moet lezen! Leestip! Toch is dit zo’n boekje waar ik dat graag bij wil roepen. Want het is kort, krachtig, en heel erg fijn. Van de achterflap Zowel in het politieke als in
‘t Hooge Nest in makkelijke taal – boek- en leesbespreking
Dit is een bespreking van de (leeservaring van de) hertaling van ‘t Hooge Nest van Roxane van Iperen. Een hertaling is een aanpassing van de originele tekst. In dit geval houdt de aanpassing in dat het verhaal van Roxane van
Je mag ook niets meer zeggen – Recensie
Pas op! Een boek met een ‘toontje’! In Je mag ook niets meer zeggen benoemt Mounir Samuel problemen, spreekt hij veroorzakers daarop aan en draagt hij alternatieven aan. Dit alles zónder door het stof te gaan en onderdanig te smeken
Een brein buiten het brein – Boekbespreking
De laatste tien jaar van zijn leven had mijn vader Alzheimer. Op de hersenscan was te zien dat zijn brein werd opgeslokt door een donkere massa van onbeduidendheid. Gedurende een groot deel van die jaren zat hij in mijn ouderlijk huis
Vivien Waszink – Dat mag je óók (al niet meer) zeggen – Recensie
Ogenschijnlijk een nuchtere beschrijving van taalverandering, maar stiekem vooral een beschouwing van hoe normen en waarden veranderen – met nieuwe woorden als hun vehikel. Van de achterflap ‘In Dat mag je óók (al niet meer) zeggen inventariseert taalkundige Vivien Waszink wat
Table and chair
Precies een jaar geleden overleed een van mijn muzikale helden: Prince. Ik had hem al een tijdje geleden losgelaten, in die zin dat ik niet meer goed bijhield wanneer nieuw werk uitkwam (terwijl ik vroeger echt alle platenbeurzen afstruinde op